Το μπολ με νερό του σκύλου σας είναι άδειο—και πάλι. Καθώς ξαναγεμίζετε το μπολ με νερό, οι σκέψεις σας παρασύρονται στο πόσες φορές την ημέρα βρίσκετε το μπολ με νερό του άδειο. Επίσης φαίνεται να ουρεί περισσότερο.
Είναι φυσιολογικό για τους σκύλους να διαφοροποιούν την ποσότητα που πίνουν ανάλογα με το επίπεδο δραστηριότητάς τους, τη διατροφή και τη θερμοκρασία και την υγρασία του περιβάλλοντος. Αλλά μια δραματική αύξηση της κατανάλωσης νερού και του όγκου των ούρων που επιδεινώνεται ή δεν υποχωρεί από μόνη της μπορεί να υποδηλώνει σοβαρό ιατρικό πρόβλημα.
Υπάρχουν πολλές καταστάσεις που προκαλούν αυξημένη κατανάλωση νερού και ούρηση. Οι πιο συχνές από αυτές τις παθήσεις είναι ο σακχαρώδης διαβήτης, η χρόνια νεφρική νόσος και ο υπεραδρενοφλοιωτισμός (νόσος του Cushing). Μια σπάνια πάθηση που προκαλεί αυτά τα συμπτώματα είναι ο άποιος διαβήτης.
Ο άποιος διαβήτης είναι διαφορετικός από τον σακχαρώδη διαβήτη. Ο όρος διαβήτης προέρχεται από την ελληνική γλώσσα και σημαίνει «περνάω». Σε αυτό το πλαίσιο, ο διαβήτης αναφέρεται στη διέλευση μεγάλων όγκων ούρων. Ο όρος mellitus προέρχεται από τα λατινικά για το «γλυκό» ενώ το insipidus από το λατινικό «άγευστος». Ο σακχαρώδης διαβήτης (γνωστός και ως σακχαρώδης διαβήτης) είναι η διέλευση μεγάλων όγκων ούρων με γλυκιά γεύση. Ο άποιος διαβήτης είναι η κένωση πολύ αραιών, άγευστων ούρων σε μεγάλους όγκους.
Σκύλοι κανονικής κατανάλωσης νερού
Τι θεωρείται κανονική κατανάλωση νερού για έναν σκύλο; Η απάντηση είναι ότι διαφέρει μεταξύ των ατόμων. Το φυσιολογικό εύρος είναι τρεις έως έντεκα ουγγιές νερού ανά 10 κιλά σωματικού βάρους την ημέρα. Για παράδειγμα, ένας σκύλος 50 λιβρών μπορεί να καταναλώνει από 15 έως 55 ουγγιές (περίπου 2 έως 7 φλιτζάνια) νερό την ημέρα.
Η αύξηση της θερμοκρασίας περιβάλλοντος ή η αλλαγή της υγρασίας, το αυξημένο επίπεδο δραστηριότητας ή η κατανάλωση ενός αλμυρού σνακ θα αυξήσει (και πρέπει!) την ποσότητα νερού που καταναλώνει ο σκύλος σας. Αλλά η κατανάλωση περισσότερων από δεκαπέντε ουγγιές (περίπου δύο φλιτζάνια) νερού ανά 10 κιλά σωματικού βάρους την ημέρα για τρεις ή περισσότερες συνεχόμενες ημέρες δικαιολογεί μια επίσκεψη στον κτηνίατρό σας. Για παράδειγμα, αυτό θα ήταν περισσότερο από 9 ½ φλιτζάνια νερό την ημέρα για έναν σκύλο 50 κιλών.
Η δίψα είναι αυτό που οδηγεί τους σκύλους (και εμάς!) να καταναλώνουν νερό. Η υπερβολική δίψα είναι γνωστή ιατρικά ως «πολυδιψία». Η κατανάλωση μεγάλων όγκων νερού οδηγεί συχνά στην παραγωγή μεγάλων όγκων ούρων. Αυτό είναι γνωστό ιατρικά ως «πολυουρία». Ο κτηνίατρός σας μπορεί να αναφέρει στον σκύλο σας ότι έχει πολυουρία/πολυδιψία ή για συντομία PU/PD.
Πώς να μετρήσετε την ημερήσια πρόσληψη νερού του σκύλου σας
Ακολουθήστε αυτά τα βήματα για να μετρήσετε με ακρίβεια πόσο νερό πίνει ο σκύλος σας την ημέρα:
Ξεκινήστε με ένα άδειο μπολ νερού. Μετρήστε την ποσότητα νερού που βάζετε στο μπολ νερού του σκύλου σας χρησιμοποιώντας ένα κύπελλο μέτρησης υγρών. Σημειώστε την ποσότητα που βάλατε στο μπολ και βάλτε την ετικέτα "ποσότητα έναρξης". Όταν έρθει η ώρα να ξαναγεμίσετε το μπολ νερού του σκύλου σας, αδειάστε το υπόλοιπο νερό στο μπολ σε ένα κύπελλο μέτρησης υγρών. Αφαιρέστε την ποσότητα νερού που μόλις αφαιρέσατε από το μπολ από την αρχική ποσότητα. Αυτό είναι πόσο νερό ήπιε ο σκύλος σας από το μπολ του. Σημειώστε την ποσότητα νερού που ήπιε ο σκύλος σας και βάλτε την ετικέτα "ποσότητα που καταναλώθηκε". Επαναλάβετε τα βήματα 1 – 6 όπως είναι απαραίτητο καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Στο τέλος της ημέρας, αθροίστε όλες τις μετρήσεις της «ποσότητας που καταναλώθηκε». Αυτή είναι η συνολική ποσότητα νερού που ήπιε ο σκύλος σας κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Αιτίες του άποιου διαβήτη σε σκύλους
Υπάρχουν δύο μορφές άποιου διαβήτη. Ο πρώτος ονομάζεται κεντρικός άποιος διαβήτης (CDI). Η άλλη μορφή είναι γνωστή ως άποιος νεφρογόνος διαβήτης (NDI). Υπάρχει μια τρίτη κατάσταση που συχνά συνοδεύεται από άποιο διαβήτη, αλλά είναι η δική της ξεχωριστή ασθένεια. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται ψυχογενής πολυδιψία.
Υπάρχουν αρκετές ορμόνες στο σώμα που ελέγχουν τη δίψα και τον όγκο των ούρων που παράγονται από τα νεφρά. Μία από αυτές τις ορμόνες είναι η αργινίνη βαζοπρεσίνη, γνωστή και ως αντιδιουρητική ορμόνη (ADH).
Η ADH παράγεται από τον υποθάλαμο στον εγκέφαλο. Σκεφτείτε τον υποθάλαμο ως το κέντρο ελέγχου του σώματος. Διαχειρίζεται τη θερμοκρασία του σώματος, την αρτηριακή πίεση, τους κύκλους ύπνου και τις αισθήσεις δίψας και πείνας. Μόλις παραχθεί, η ADH αποθηκεύεται δίπλα στον υποθάλαμο στην οπίσθια υπόφυση.
Όταν ο υποθάλαμος αισθάνεται ότι το σώμα έχει έλλειψη νερού, στέλνει ένα σήμα στην υπόφυση για να απελευθερώσει την ADH. Η ADH ταξιδεύει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και συνδέεται με τους υποδοχείς των νεφρών. Αυτό προκαλεί τα νεφρά να εξοικονομούν νερό καθώς παράγουν ούρα. Τα ούρα γίνονται πιο συγκεντρωμένα (το χρώμα γίνεται σκούρο κίτρινο) και ο όγκος των ούρων μειώνεται.
Κεντρικός άποιος διαβήτης
CDI είναι όταν υπάρχει ανεπάρκεια ADH. Δεδομένου ότι η υπόφυση απελευθερώνει ελάχιστη έως καθόλου ADH, τα νεφρά δεν λαμβάνουν ποτέ το σήμα για εξοικονόμηση νερού. Τα ούρα γίνονται αραιά με πολύ λίγο χρώμα ή οσμή. Το νερό χάνεται συνεχώς μέσω των νεφρών, έτσι ο υποθάλαμος ενεργοποιεί το διακόπτη δίψας. Τα σκυλιά με CDI θα πίνουν υπερβολικές ποσότητες νερού μόνο για να το χάσουν μέσω των νεφρών τους.
Υπάρχουν διάφορες αιτίες CDI σε σκύλους. Αυτά περιλαμβάνουν τραύμα στο κεφάλι, όγκο στον εγκέφαλο, φλεγμονώδεις καταστάσεις του εγκεφάλου και συγγενή δυσπλασία του υποθαλάμου ή της υπόφυσης. Αλλά η πλειονότητα των σκύλων με CDI βρέθηκε ότι δεν έχουν αναγνωρίσιμη αιτία. Αυτό αναφέρεται ως ιδιοπαθής CDI.
Νεφρογενής άποιος διαβήτης
NDI είναι όταν υπάρχει άφθονη ADH που κυκλοφορεί αλλά οι νεφροί δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αυτήν. Υπάρχουν δύο μορφές NDI—πρωτογενής και δευτερογενής.
Η πρωτογενής NDI είναι εξαιρετικά σπάνια. Προκαλείται από ένα συγγενές ελάττωμα στα νεφρά. Υπάρχει άφθονη ADH διαθέσιμη σε σκύλους που έχουν NDI. Αλλά τα νεφρά τους δεν διαθέτουν τους υποδοχείς για την ADH. Τα σκυλιά με πρωτοπαθή NDI αρχίζουν να εμφανίζουν υπερβολική δίψα και ούρηση όταν είναι κουτάβια.
Η δευτερογενής NDI είναι πιο συχνή από την CDI και την πρωτογενή NDI. Προκαλείται από μια κατάσταση που παρεμβαίνει στην ικανότητα του νεφρού να ανταποκρίνεται στην ADH. Αυτές οι καταστάσεις περιλαμβάνουν ορισμένους τύπους λοιμώξεων, τη νόσο του Cushing, διαταραχές ηλεκτρολυτών και συγκεκριμένες μορφές καρκίνου.
Ψυχογενής Πολυδιψία
Η ψυχογενής πολυδιψία είναι μια διαταραχή συμπεριφοράς κατά την οποία ένας σκύλος πίνει με εμμονή ή καταναγκαστικά υπερβολική ποσότητα νερού. Δεν υπάρχει κανένας φυσιολογικός λόγος να πίνουν τόσο πολύ νερό. Όμως η εμμονή τους με το νερό μπορεί να προκαλέσει διαταραχή στην ηλεκτρολυτική τους ισορροπία και επακόλουθη μείωση της παραγωγής ADH.
Διάγνωση του άποιου διαβήτη των σκύλων
Ο άποιος διαβήτης δεν είναι η μόνη ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει υπερβολική δίψα και ούρηση στο σκύλο σας. Πολλές από αυτές τις ασθένειες μπορούν να μιμηθούν την επίδραση που έχει ο άποιος διαβήτης στα νεφρά. Ο έλεγχος για άποιο διαβήτη πριν από την εξάλειψη άλλων αιτιών υπερβολικής δίψας και ούρησης μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη διάγνωση.
Ο κτηνίατρός σας θα συστήσει αιματολογική εξέταση—συμπεριλαμβανομένης της πλήρους αιματολογικής εξέτασης (CBC), του χημικού πάνελ και του βασικού επιπέδου θυρεοειδούς (συνολικό Τ4)—και μια ανάλυση ούρων με καλλιέργεια ούρων και ευαισθησία. Τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων μπορεί να προσδιορίσουν την αιτία της υπερβολικής δίψας και ούρησης του σκύλου σας ή μπορεί να υποδεικνύουν τα επόμενα διαγνωστικά βήματα.
Πρόσθετα διαγνωστικά μπορεί να περιλαμβάνουν εξετάσεις των επινεφριδίων (όπως δοκιμή διέγερσης ACTH ή δοκιμή καταστολής δεξαμεθαζόνης χαμηλής δόσης), ήπατος (δοκιμή χολικών οξέων) ή νεφρών (αναλογία πρωτεΐνης ούρων προς κρεατινίνη). Ένα πλήρες πάνελ θυρεοειδούς θα συνιστάται εάν ο συνολικός Τ4 είναι πολύ χαμηλός ή πολύ υψηλός. Μια υπερασβεστιαιμία κακοήθειας θα συνιστάται εάν το συνολικό επίπεδο ασβεστίου στο αίμα είναι πολύ υψηλό.
Ο κτηνίατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει απεικόνιση του θώρακα (στήθους) ή της κοιλιάς. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ακτινογραφίες (ακτινογραφίες) ή υπερηχογράφημα της κοιλιάς ή του λαιμού. Τα αποτελέσματα των προαναφερθέντων εξετάσεων αίματος και ούρων θα καθοδηγήσουν τον κτηνίατρό σας σχετικά με το ποια απεικόνιση, εάν υπάρχει, θα ήταν κατάλληλη για τον σκύλο σας.
Ο έλεγχος για άποιο διαβήτη και ψυχογενή πολυδιψία μπορεί να ξεκινήσει μόλις αποκλειστούν άλλες αιτίες υπερβολικής δίψας και ούρησης. Υπάρχουν επί του παρόντος δύο δοκιμές για τον άποιο διαβήτη—η δοκιμασία τροποποιημένης στέρησης νερού και η δοκιμή απόκρισης δεσμοπρεσίνης.
Η τροποποιημένη δοκιμή στέρησης νερού δεν είναι εύκολη δοκιμή. Είναι δυνητικά επικίνδυνο και πρέπει να εκτελείται με μεγάλη προσοχή και ακρίβεια. Οι σκύλοι πρέπει να νοσηλεύονται ενώ υποβάλλονται στο τεστ τροποποιημένης στέρησης νερού. Πρέπει να παρακολουθούνται στενά για να διασφαλιστεί ότι δεν θα αφυδατωθούν ή δεν θα εμφανίσουν ηλεκτρολυτικές ανωμαλίες κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
Μια εναλλακτική δοκιμή είναι η δοκιμή απόκρισης δεσμοπρεσίνης. Η δεσμοπρεσσίνη είναι το φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της CDI. Οι σκύλοι που ανταποκρίνονται στη δεσμοπρεσίνη διαγιγνώσκονται με CDI. Οι σκύλοι που δεν παρουσιάζουν ανταπόκριση στη δεσμοπρεσίνη διαγιγνώσκονται με πρωτογενή NDI. Οι σκύλοι που ανταποκρίνονται ελάχιστα στη δεσμοπρεσίνη διαγιγνώσκονται με ψυχογενή πολυδιψία.
Ο κτηνίατρός σας θα σας ζητήσει να συλλέγετε ένα δείγμα ούρων την ημέρα από τον σκύλο σας πέντε συνεχόμενες ημέρες πριν από την έναρξη της δοκιμής απόκρισης δεσμοπρεσίνης. Η ώρα της ημέρας που συλλέγονται τα ούρα πρέπει να είναι διαφορετική κάθε μέρα. Το ειδικό βάρος ούρων (USG) κάθε δείγματος ούρων θα μετρηθεί για να προσδιοριστεί η βασική γραμμή συγκέντρωσης ούρων του σκύλου σας.
Ο κτηνίατρός σας θα σας ζητήσει επίσης να μετρήσετε πόσο νερό πίνει ο σκύλος σας κάθε μέρα για 2 – 3 ημέρες πριν από την έναρξη της δοκιμής απόκρισης δεσμοπρεσίνης. Δείτε την πλαϊνή γραμμή για το πώς να μετρήσετε την ημερήσια πρόσληψη νερού του σκύλου σας.
Θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι ο σκύλος σας είναι ο μόνος που πίνει από το μπολ με νερό του για να λάβετε μια ακριβή μέτρηση της ημερήσιας πρόσληψης νερού. Αυτό μπορεί να απαιτεί να κρατάτε τον σκύλο σας χωριστά από άλλα κατοικίδια στο σπίτι τις ημέρες που μετράτε την πρόσληψη νερού του.
Ο κτηνίατρός σας θα χρειαστεί να λάβει δείγματα αίματος και ούρων από τον σκύλο σας πριν δώσει την πρώτη δόση δεσμοπρεσίνης. Θα μετρηθούν το USG του σκύλου σας, το επίπεδο νατρίου στον ορό και οι τιμές των νεφρών. Ένα χαμηλό επίπεδο νατρίου ή οι αυξημένες τιμές των νεφρών μπορεί να καθυστερήσουν την έναρξη της δοκιμής απόκρισης δεσμοπρεσίνης έως ότου είναι ασφαλέστερο για τον σκύλο σας να υποβληθεί στη δοκιμή.
Η δεσμοπρεσσίνη μπορεί να χορηγηθεί με ένεση, από το στόμα ή ως οφθαλμική σταγόνα. Χορηγείται δύο με τρεις φορές την ημέρα για πέντε έως επτά ημέρες. Θα χρειαστεί να μετρήσετε την ημερήσια πρόσληψη νερού του σκύλου σας κατά τη διάρκεια της δοκιμής απόκρισης δεσμοπρεσίνης. Θα χρειαστεί επίσης να συλλέγετε δείγμα ούρων μία φορά την ημέρα για μέτρηση USG κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Οι σκύλοι με CDI θα μειώσουν την ημερήσια πρόσληψη νερού κατά 50% ή περισσότερο κατά τη διάρκεια της δοκιμής απόκρισης δεσμοπρεσίνης. Το USG τους θα αυξηθεί κατά 50% ή περισσότερο από την αρχική τους γραμμή βάσης κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Οι σκύλοι με πρωτογενή NDI δεν θα παρουσιάσουν καμία αλλαγή στην ημερήσια πρόσληψη νερού ή στο USG. Οι σκύλοι με ψυχογενή πολυδιψία μπορεί να παρουσιάσουν μια μικρή μείωση στην ημερήσια πρόσληψη νερού και μια μικρή αύξηση στο USG κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
Ο κτηνίατρός σας μπορεί να συστήσει αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου του σκύλου σας εάν διαγνωστεί με CDI. Αυτά τα διαγνωστικά θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμα εάν ο σκύλος σας παρουσιάζει νευρολογικά σημάδια, όπως επιληπτικές κρίσεις, απώλεια όρασης, κλίση κεφαλιού, αταξία (ταλαντευόμενο βάδισμα) ή κάνει κύκλους όταν περπατάει. Η προηγμένη απεικόνιση του εγκεφάλου θα βοηθήσει στον εντοπισμό όγκου εγκεφάλου, φλεγμονώδους κατάστασης ή συγγενούς δυσπλασίας.
Θεραπεία του άποιου διαβήτη σε σκύλους
Η CDI αντιμετωπίζεται με δεσμοπρεσσίνη δύο φορές την ημέρα. Η δεσμοπρεσσίνη διατίθεται ως δισκίο και ως ρινικό σπρέι. Το ρινικό σπρέι χορηγείται ως σταγόνα στον σάκο του επιπεφυκότα. Ο σάκος του επιπεφυκότα είναι η ροζ περιοχή στο εσωτερικό του κάτω βλεφάρου.
Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την πρωτογενή NDI. Η χορήγηση θειαζιδικών διουρητικών (όπως η χλωροθειαζίδη) μπορεί να μειώσει σταδιακά την παραγωγή ούρων και στη συνέχεια τη δίψα. Η θεραπεία της δευτερογενούς NDI απαιτεί τον εντοπισμό και τη θεραπεία της υποκείμενης πάθησης, όπως η νόσος του Cushing.
Η ψυχογενής πολυδιψία είναι μια κατάσταση συμπεριφοράς που απαιτεί αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας. Τα αίτια μπορεί να σχετίζονται με άγχος, σύνδρομο υπερευαισθησίας-υπερκινητικότητας ή ψυχαναγκαστική διαταραχή. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει τροποποίηση συμπεριφοράς, φαρμακευτική αγωγή και σταδιακό, στενά εποπτευόμενο περιορισμό της πρόσληψης νερού.
Τα περισσότερα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της CDI, της πρωτοπαθούς NDI και της ψυχογενούς πολυδιψίας είναι διαθέσιμα ως γενόσημα φάρμακα με χαμηλό έως μέτριο μηνιαίο κόστος.
Πρόγνωση για σκύλους με άποιο διαβήτη
Οι σκύλοι με ιδιοπαθή CDI έχουν καλή πρόγνωση επιβίωσης αν και απαιτούν δια βίου θεραπεία για την κατάστασή τους.
Σκύλοι με CDI δευτερογενή σε όγκο εγκεφάλου, τραύμα, συγγενή δυσπλασία ή εγκεφαλική φλεγμονώδη κατάσταση μπορεί να έχουν μια δίκαιη έως φυλασσόμενη πρόγνωση. Συχνά έχουν άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με την υποκείμενη κατάστασή τους. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, εξασθένηση της όρασης και ανωμαλίες στο βάδισμα.
Οι σκύλοι με πρωτοπαθή NDI θα έχουν κάποιο βαθμό υπερβολικής δίψας και ούρησης για το υπόλοιπο της ζωής τους. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την πρωτογενή NDI, η θεραπεία στοχεύει στη μείωση της έντασης των συμπτωμάτων.
Οι σκύλοι με ψυχογενή πολυδιψία έχουν γενικά καλή πρόγνωση, υπό τον όρο ότι μπορεί να εντοπιστεί και να αντιμετωπιστεί η υποκείμενη αιτία της εμμονής τους με την κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων νερού.
