Loading

Δύο συχνές ερωτήσεις μεταξύ ιδιοκτητών κατοικιδίων είναι αν οι σκύλοι τους μπορούν να γευτούν πικάντικο φαγητό και, το πιο σημαντικό, αν θα έπρεπε να το τρώνε. Η σύντομη απάντηση είναι όχι και στις δύο ερωτήσεις. Οι σκύλοι δεν μπορούν να «γευτούν» πικάντικο φαγητό και, όχι, δεν θα έπρεπε να το τρώνε. Μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε διάρροια, εμετό, αέρια και πόνο στο στομάχι.

Μπορούν οι σκύλοι να γευτούν πικάντικα;

Αν και οι σκύλοι έχουν γευστικούς θύλους, όπως κι εμείς, έχουν πολύ λιγότερους από εμάς. Ενώ οι ενήλικοι άνθρωποι έχουν περίπου 9.000 γευστικούς θύλους, οι σκύλοι μας έχουν μόνο περίπου 1.700 από αυτά τα εξειδικευμένα αισθητήρια όργανα. Αυτός ο μειωμένος αριθμός σημαίνει ότι το εύρος της γευστικής τους αντίληψης είναι λιγότερο σύνθετο. Μπορούν να ανιχνεύσουν τις βασικές γεύσεις του γλυκού (κάτι που λείπει από τις γάτες), του ξινού, του αλμυρού, του πικρού και του umami, αλλά η ευαισθησία τους σε αυτές τις γεύσεις ποικίλλει. Για παράδειγμα, οι σκύλοι τείνουν να είναι πιο ευαίσθητοι στο umami και στις γεύσεις κρέατος και λιγότερο ανταποκρινόμενοι στο αλάτι. Όταν πρόκειται για «πικάντικα», ωστόσο, τα πράγματα γίνονται λίγο πιο σύνθετα.

Το πικάντικο δεν είναι γεύση, αλλά αίσθηση. Συγκεκριμένα, είναι το αποτέλεσμα μιας χημικής ερεθιστικότητας που προκαλείται από την καψαϊκίνη, μια ένωση που βρίσκεται συχνά σε πιπεριές και σε ορισμένα άλλα φυτά του γένους Capsicum. Η καψαϊκίνη στα φυτά πιθανότατα εξελίχθηκε ως αμυντικός μηχανισμός για να αποτρέπει τα θηλαστικά φυτοφάγα από το να τρώνε καρπούς και σπόρους, οι οποίοι μπορεί να καταστραφούν κατά τη διάρκεια της πέψης.

Η καψαϊκίνη ενεργοποιεί έναν υποδοχέα στα θηλαστικά γνωστό ως TRPV1, ο οποίος ανιχνεύει πόνο και θερμότητα. Όταν η καψαϊκίνη συνδέεται με αυτόν τον υποδοχέα, δημιουργεί μια αίσθηση καύσου που οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ως πικάντικη. Οι σκύλοι, όπως οι άνθρωποι, έχουν υποδοχείς TRPV1 και μπορούν επομένως να νιώσουν το κάψιμο της καψαϊκίνης. Ωστόσο, επειδή τους λείπει το ψυχολογικό πλαίσιο του πικάντικου φαγητού ως κάτι ευχάριστο, συνήθως βρίσκουν την αίσθηση δυσάρεστη και αγχωτική.

Μπορούν οι σκύλοι να τρώνε πικάντικα φαγητά;

Δεδομένου ότι οι σκύλοι μπορούν να νιώσουν τη θερμότητα του πικάντικου φαγητού και μπορεί να βιώνουν δυσφορία από αυτό, είναι καλή ιδέα να τους ταΐζετε πικάντικα φαγητά; Με λίγα λόγια, όχι. Η σίτιση σκύλων με πικάντικα φαγητά μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά γαστρεντερικών προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένου πόνου στο στομάχι, διάρροιας, αερίων και εμέτου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ερεθισμός που προκαλεί η καψαϊκίνη μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή στο πεπτικό σωλήνα. Υπάρχει επίσης η ανησυχία για τη δημιουργία συνθήκης αποστροφής στη γεύση.

Αν ένας σκύλος έχει μια δυσάρεστη εμπειρία αφού φάει κάτι πικάντικο, μπορεί στη συνέχεια να συσχετίσει αυτή τη δυσφορία με τις συνοδευτικές μυρωδιές ή τροφές και να αναπτύξει απροθυμία να τις τρώει στο μέλλον. Γι’ αυτό, η καυτερή σάλτσα χρησιμοποιείται μερικές φορές ως αποτρεπτικό για να σταματήσουν τα κουτάβια να μασούν οικιακά αντικείμενα. Ορισμένοι ιδιοκτήτες προσπαθούν να σταματήσουν τη συμπεριφορά μασήματος εφαρμόζοντας μια μικρή ποσότητα καυτερής σάλτσας σε πόδια επίπλων, ηλεκτρικά καλώδια ή παπούτσια. Μια εναλλακτική στην καυτερή σάλτσα περιλαμβάνει χυμό λεμονιού ή εμπορικά διαθέσιμο μη τοξικό πικρό σπρέι, που εξακολουθεί να έχει δυσάρεστη γεύση χωρίς τον κίνδυνο ερεθισμού του στόματος ή του πεπτικού.

Ενώ οι σκύλοι μπορούν να ανιχνεύσουν το κάψιμο των πικάντικων φαγητών μέσω των υποδοχέων TRPV1 τους, δεν απολαμβάνουν από αυτό και μπορεί να υποφέρουν από γαστρεντερική ενόχληση ως αποτέλεσμα. Ενώ πικάντικες ουσίες, όπως η καυτερή σάλτσα, μπορεί να αποτρέψουν ορισμένα κουτάβια από το να μασούν οικιακά αντικείμενα, συνοδεύονται από κινδύνους και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ και προσοχή. Για την υγεία και την άνεση του σκύλου σας, είναι καλύτερο να αποφεύγετε τα πικάντικα φαγητά και να επιμένετε σε υγιεινές, μη πικάντικες λιχουδιές που μπορούν να απολαύσουν.