Loading

Μπορείτε να τα βρείτε από το Portland μέχρι το Poughkeepsie, από τη Βοστώνη μέχρι το Blackwater… στην πραγματικότητα, σχεδόν σε κάθε πολιτεία του έθνους. Παρά το γλυκό τους όνομα, είναι ένα από τα πιο ενοχλητικά και μισητά φυτά της Βόρειας Αμερικής: το foxtail. Μπορεί επίσης να είναι θανατηφόρο για τον σκύλο σας.

Πρώτα, ας ξεκαθαρίσουμε την ορολογία. Τα foxtails είναι αγριόχορτο της οικογένειας Poaceae, που περιλαμβάνει τα πάντα από άγριο ρύζι μέχρι γαλαβλάστη και ζαχαροκάλαμο. Εκτός από το knotroot foxtail — το παλαιότερο καλλιεργούμενο δημητριακό στην Αμερική που χρονολογείται σχεδόν από 9000 π.Χ. — κανένα από τα χόρτα foxtail δεν είναι εγγενές στη Βόρεια Αμερική. Πιθανότατα προήλθαν από την Αφρική και εισήχθησαν στη Βόρεια Αμερική με τις προϊστορικές μεταναστεύσεις των προγόνων των ιθαγενών Αμερικανών μέσω της γέφυρας του Βερίγγειου.

Τι είναι το foxtail;

Τα foxtails είναι συστάδες ψηλών, λεπτών αγριόχορτων με μακρά, κρεμαστά φύλλα· τα στελέχη τους κορονίζονται από βουρτσινωτές, αιχμηρές πανίκλες που έχουν μαλακή, πυκνή εμφάνιση που μοιάζει αμυδρά με την ουρά αλεπούς — εξ ου και το όνομα «foxtail». Τα φυτά βλαστάνουν την άνοιξη, με την ανθοφορία να αρχίζει στα μέσα του καλοκαιριού καθώς οι μέρες αρχίζουν να μικραίνουν. Οι πρώτοι σπόροι ωριμάζουν περίπου δύο εβδομάδες μετά τα άνθη της πανίκλας· στη συνέχεια, καθώς το φυτό αρχίζει να ξεραίνεται τους καλοκαιρινούς μήνες, οι κεφαλές σπόρων γίνονται εύθραυστες και πέφτουν.

Τι κάνει τα foxtails τόσο επικίνδυνα για σκύλους;

Ενώ περιστατικά διείσδυσης foxtail συμβαίνουν όλο το χρόνο σε ζεστά κλίματα, αυτά τα αγριόχορτα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα κατά το καλοκαίρι και τις αρχές του φθινοπώρου, όταν έχουν ξεραθεί και σκληρύνει. Όλα τα αιχμηρά foxtail (awns) έχουν σκληρυμένη άκρη και αναδρομικά (προς τα πίσω) αγκάθια που αποσυνδέονται εύκολα και κολλάνε στη γούνα ζώων — ή στην περίπτωση των ανθρώπων, σε κάλτσες, παπούτσια με δίχτυ και οποιοδήποτε ρούχο με χαλαρή ύφανση ή υφή. Στα ζώα, τα αγκάθια, που δείχνουν μόνο προς μία κατεύθυνση, κολλάνε στη γούνα, και με κάθε κίνηση σκάβουν βαθύτερα στο τρίχωμα. Για άγρια θηλαστικά, η γούνα τους είναι συνήθως αρκετά κοντή ώστε τα αυλάκια foxtail να πέφτουν τελικά πριν προκαλέσουν ζημιά.

Το ίδιο δεν ισχύει για τους σκύλους μας.

Τα αυλάκια foxtail διεισδύουν εύκολα σε μαλακούς ιστούς, ταξιδεύοντας σε όλο το σώμα για μέρες ή ακόμη και μήνες πριν εμφανιστούν κλινικά σημεία. Συχνά, ένα απόστημα εμφανίζεται όπου έχει εγκατασταθεί το αυλάκι, απαιτώντας χειρουργική αφαίρεση. Οι σκύλοι συχνά μαζεύουν foxtails ανάμεσα στα δάχτυλά τους, όπου η κίνηση του ποδιού επιτρέπει στο αυλάκι να σκάβει ολοένα βαθύτερα μέχρι να τρυπήσει το δέρμα. Είναι επίσης εξαιρετικά συχνό οι σκύλοι να παίρνουν αυλάκια foxtail στις ρουθούνες τους, όπου μπορούν να τα εισπνεύσουν.

Τα εισπνευόμενα foxtails μπορούν να προκαλέσουν πνευμονικές λοιμώξεις και πνευμονία, pyothorax (μολυσμένη θωρακική κοιλότητα) ή pneumothorax (διαπερατικός πνεύμονας), και μπορούν να ταξιδέψουν στον εγκέφαλο προκαλώντας σπασμούς ή θάνατο· foxtails στα αυτιά μπορούν να σπάσουν τυμπανικές μεμβράνες ή να προκαλέσουν χρόνιες ωτίτιδες· foxtails στο μάτι μπορούν να οδηγήσουν σε επιπεφθυμίτιδα ή ακόμη και τύφλωση· και όταν μεταναστεύουν, τα foxtails μπορούν να προκαλέσουν λοίμωξη στις σπονδυλικές σώματα και τον μεσοσπονδύλιο δίσκο, ή να διεισδύσουν στο σώμα μέσω του θώρακα ή του κοιλιακού τοιχώματος. Αν καταποθούν, τα αυλάκια μπορούν να ενσωματωθούν στα ούλα, τους αμυγδαλές, τον οισοφάγο ή το στομάχι του σκύλου· αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική σιελόρροια, αδυναμία φαγητού και, στις χειρότερες περιπτώσεις, διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα και περιτονίτιδα, μια σοβαρή και συχνά θανατηφόρα κατάσταση σε σκύλους.

Οι σκύλοι με μακρύ τρίχωμα είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στα foxtails, καθώς τα αυλάκια έχουν περισσότερο τρίχωμα για να προσαρτηθούν. Οι κυνηγόσκυλοι είναι επίσης επιρρεπείς στο να μαζεύουν foxtails επειδή περνούν τόσο πολύ χρόνο σε ψηλά χόρτα. Αν και δεν υπάρχουν οριστικές μελέτες για θανάτους σκύλων από foxtails, μια κτηνίατρος λέει ότι βλέπει έναν έως δύο θανάτους από foxtail το χρόνο μεταξύ των σκύλων ασθενών της.

Ποια είναι τα σημεία ενσωματωμένου foxtail;

Πολλά εξαρτώνται από το πού έχει εγκλωβιστεί το foxtail. Μερικά από τα πιο κοινά σημεία νέου περιστατικού foxtail είναι κούνημα κεφαλιού, χωλότητα, συνεχές γλείψιμο ενός σημείου στο σώμα, χτύπημα στο πρόσωπο και ρουχή ή φτάρνισμα. Ορισμένοι δείκτες μπορεί να εμφανιστούν μέρες ή εβδομάδες αργότερα· αυτοί περιλαμβάνουν ασυνήθιστους όγκους ή εξογκώματα, κόκκινες ή τρυφερές περιοχές, φλεγμονή, μειωμένη όρεξη και λήθαργο. Αν το αυλάκι έχει ταξιδέψει σε ζωτικό όργανο όπως ο πνεύμονας ή η καρδιά, μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα ειδικά για εκείνο το όργανο.

Πού φυτρώνουν τα foxtails;

Οι ΗΠΑ φιλοξενούν τρία είδη foxtail: yellow foxtail, green foxtail και giant foxtail. Όλα είναι γνωστά με άλλα κοινά ονόματα, συμπεριλαμβανομένων yellow ή green bristlegrass, bristly ή golden foxtail, wild ή foxtail millet, pigeongrass και nodding foxtail. Τα yellow και green foxtail κυμαίνονται σε μέγεθος από ένα έως δύο πόδια, αλλά το giant foxtail μπορεί να φτάσει έως τέσσερα πόδια ύψος.

Τα foxtails φυτρώνουν σε σχεδόν οποιοδήποτε εδάφος και περιβαλλοντική συνθήκη, συμπεριλαμβανομένων βοσκότοπων, γκαζόνων, κήπων, δρόμων και χαντακιών. Η Weed Science Society of America κατατάσσει το foxtail μεταξύ των πιο κοινών αγριόχορτων στο έθνος. Δεν φυτρώνει σε ορισμένα τυχερά μέρη της χώρας — δηλαδή Φλόριντα, Τζόρτζια, Χαβάη, Λουιζιάνα, Βόρεια Καρολίνα, Νότια Καρολίνα και Βιρτζίνια — αλλά μπορεί να βρεθεί στο υπόλοιπο των ΗΠΑ.

Πότε είναι η εποχή foxtail;

Δεν υπάρχει πραγματικά «εποχή foxtail», καθώς κάθε μέρος της χώρας είναι λίγο διαφορετικό: για παράδειγμα, στη δροσερή, υγρή βορειοδυτική περιοχή, η εποχή αρχίζει τον Ιούνιο και διαρκεί μέχρι τον Αύγουστο. Σε πιο ζεστά, ξηρά μέρη των ΗΠΑ, μπορεί να αρχίσει ήδη τον Απρίλιο και να επεκταθεί μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Πώς μπορούν να προστατευτούν οι σκύλοι από τα foxtails;

Αν έχετε ιδιοκτησία όπου τα foxtails είναι άφθονα, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να τα ξεριζώσετε την άνοιξη ή να τα κουρέσετε αργότερα. Αποφύγετε να πάρετε τον σκύλο σας σε περιοχές με foxtails ή ψηλά χόρτα· αν περπατήσετε μέσα από χωράφια ή δρόμους όπου μπορεί να φυτρώνουν foxtails, ελέγξτε τον σκύλο σας μετά για ορατά αυλάκια, ειδικά ανάμεσα στα δάχτυλα, στα αυτιά, στο πρόσωπο και στις μασχάλες και βουβωνικές περιοχές. Κρατήστε το τρίχωμα στα πόδια του σκύλου σας κουρεμένο όσο πιο κοντό γίνεται.

Ορισμένοι κτηνίατροι προτείνουν ότι σκύλοι που περιφέρονται σε περιοχές επιρρεπείς σε foxtail θα πρέπει να φορούν ειδικό ελαφρύ, διχτυωτό κουκούλι που καλύπτει το κεφάλι και το πρόσωπό τους.

Άλλα αγκαθωτά χόρτα

Μπορεί να ζείτε σε περιοχή της χώρας όπου τα foxtails είναι σπάνια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορείτε να χαλαρώσετε. Υπάρχουν αρκετά άλλα χόρτα που θέτουν σε κίνδυνο τον σκύλο σας.

Cheatgrass (aka Downy Brome). Το cheatgrass είναι εισβολικό ετήσιο χόρτο που βρίσκεται πλέον σε τουλάχιστον 49 πολιτείες και έχει προσαρμοστεί να ευδοκιμεί σε περιοχές με υγρούς χειμώνες και καυτά, ξηρά καλοκαίρια. Όπως τα foxtails, το cheatgrass έχει αυλάκια που μπορούν εύκολα να σκάψουν στον σκύλο σας, προκαλώντας τα ίδια προβλήματα με το foxtail. Εγγενές στην Ευρώπη και την Ανατολική Ασία, έφτασε στην Αμερική μέσω Ευρωπαίων εποίκων τον 19ο αιώνα.

Needlegrasses. Η Βόρεια Αμερική φιλοξενεί διάφορα είδη needlegrass, με το μεγαλύτερο μέρος του στη δυτική περιοχή. Την άνοιξη, τα ζώα βοσκής τρέφονται με needlegrasses, αλλά μόλις ξεραθούν έχουν κεφαλές σπόρων με αιχμηρά, αγκαθωτά αυλάκια που αποσπώνται από το φυτό και διεισδύουν εύκολα στο δέρμα και άλλους ιστούς.

Spear grass. Το spear grass είναι εγγενές στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές της Αφρικής, της Νότιας Ασίας, της Βόρειας Αυστραλίας και Ωκεανίας και έχει εκφυλιστεί σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές των ΗΠΑ. Όπως άλλα αγκαθωτά χόρτα, όταν στεγνώνει η κεφαλή του περιέχει αιχμηρά αυλάκια που μπορούν να σκάψουν στο δέρμα και τις οπές σκύλων.

Wild barley, foxtail barley, skunk-tall grass, flicker-tail grass, tickle grass. Αυτά είναι όλα κοινά ονόματα για τύπο πολυετές βραχύβιο ψυχρό εποχής bunchgrass εγγενές σχεδόν σε όλες τις ΗΠΑ εκτός από τη Νοτιοανατολική. Συχνά βρίσκεται σε βοσκότοπους, δρόμους, λιβάδια, αλκαλικά/αλμυρά μέρη, υγρά εδάφη και διαταραγμένες περιοχές, διαθέτει τα ίδια αιχμηρά αυλάκια που βρίσκονται σε άλλα αγκαθωτά χόρτα.

Bromegrass. Εγγενές στη δυτική Βόρεια Αμερική από την Αλάσκα μέχρι το βόρειο Μεξικό, υπάρχουν πάνω από 40 είδη bromegrass στις ΗΠΑ, πολλά από τα οποία είναι επίσης επικίνδυνα για σκύλους λόγω των αιχμηρών αυλακίων τους που αναπτύσσονται το καλοκαίρι.